İçinizde kuralar çekildiğinde "Grupta Hırvatistan ile birincilik mücadelesi yaparız" diye heveslenenler varsa dün gece oynadığımız Ermenistan maçından sonra ne düşünüyor acaba..

Kendi adıma Ermenistan ve Galler'i geçip ikinci olabilir isek büyük başarı kabul edeceğim.

Takımımızın her iki Ermenistan maçında ortaya koyduğu oyun maalesef benim bu şekilde düşünmeme  neden oldu.

Bireysel olarak her kulübün kadrosuna katmak için can atacağı milyonlarca dolar değerinde futbolculardan kurulu bir takımın ofansif anlamda bu kadar etkisiz kalmasını kabullenmek çok güç.

Maalesef takımlarında harika işlere imza atan yıldızlarımız milli mücadelelerde aynı performanstan çok uzaklar..

Örneğin Hakan Çalhanoğlu ve Orkun Kürkçü çok üst düzey oyuncular olmalarına karşın bu iki futbolcuyu sadece milli mücadelelerde izleyen biri olsaydınız, takımınızda görmek ister miydiniz ?

Ben şahsen istemezdim..

Milli takımın en büyük sorunu da bu..

Kaliteli oyuncularımız var ama onların bu yeteneklerini sahaya yansıtmasını sağlayacak bir teknik ekibin olduğunu söylemek güç.

Beni bu şekilde düşündüren konuların başında Stefan Kuntz'un oyuncu tercihleri geliyor..

Mesela Barış Alper'den forvet yaratma ısrarını ele alalım.

Barıştan forvet yaratma neyin çabasıdır keşke bir izah etse..

Bence forvet olma vasıflarının bir çoğunu bünyesinde barındırmayan Barış Alper'i ilk yarı harcadığı pozisyonlardan sonra oyundan almış olsa herşeye rağmen bu maçı kazanma ihtimalimiz yüksekti.. Kaçırdığı pozisyonlar, ezdiği toplara rağmen Alper'i ısrarla oyunda tuttu.

Defansın arkasına koşu yapmaktan başka hiç bir meziyeti olmayan Barış'ın yerine ilk maçında ilk golünü atan forvet orijinli Bertuğ ile maça başlasaydı belki burada başka satırlar yazıyor olabilirdim.

Hatta Halil Dervişoğlu bile Barış'tan kat ve kat daha doğru bir tercih olurdu.

Ama maalesef Barış Alper tercihi ile Kuntz milli takımdaki geleceğini sorgulatmaya devam etti.

Ermenistan halkı için Türkiye'de almış olduğu beraberliğin bile bir zafer niteliğinde olduğundan hiç şüphem yok lakin galibiyetin eşiğinden dönmüş olmaları, onların bu noktaya tesadüf eseri gelmediğinin de bir kanıtı.

88. dakikada ilk milli maçına çıkan genç yetenek Bertuğ olmasa sanırım Ermenistan sabaha kadar kutlamalara sahne olacaktı.

Allah'tan Bertuğ oyuna girdi de büyük bir utançtan kurtardı bizi.

Bertuğ'daki potansiyeli gören Fransızlar Hatayspor'a 5 milyon Euro verip transfer ederken  bizim hocamızın, o dururken asıl mevkii neresinin olduğunu bile anlayamadığım Barış Alper'i tercih etmesine ne kadar içerlediğimi sanırım yeterince ifade etmişimdir.

Yeri gelmişken bir parantez de sahaya yabancı madde yağdıran seyircilere açayım.

Takımımız mağlup, zaman hızla tükeniyor, oyunu rakip yarı alana yığıp rakibi boğmaya çalışırken sahaya yabancı madde atıp rakibi bundan faydalandıracak işlere imza atmaya ne gerek var.. 

Allah'tan Ermeni futbolcular Avrupa'daki meslektaşları kadar bu işlerde fazla uyanık değillerdi. Yoksa kendilerini yere atıp tıpkı Fenerbahçe'nin Sevilla maçında yaşadığının aynısı yaşatırlardı bizlere.

Son olarak hakemin uzattığı süreyi bile beklemeden maçı bitirmesine hiç anlam veremedim.

Maçı iyi idare ettiğini düşündüğüm hakem 8 dakikalık uzatmaya en az iki dakika daha ekleyecek derken maçı 7. dakikada sona erdirmesi, bizim de gruptan lider çıkma hayallerimizi bitirmiş olabilir.

İzleyip göreceğiz.

Saygı ve Sevgilerimle..
Esen Kalın.

 mrhiko@gmail.com