Bugün sizlere, canımın içi, biricik eşim Boğaç Yüzgül’ün şiir kitapları, ‘Adımlarım’, ‘Söz Sürgünleri’ ve ‘Şarapranga’dan söz edeceğim…

Baştan eleştirel bir dille söyleyebilirim ki, Boğaç; 600’ü aşkın şiirinin 300’e yakınını, özellikle barok dönem arya stili, Türk Rock tarzı ya da popüler müzik olarak da besteledi ama; bana göre, Boğaç Yüzgül şiirleri; asla şarkı sözü olmak için uygun değil…

Ancak şiir olarak, gerçekten 20 ve 21.  asrın,   en önemli şiir karekteristiklerinden biri Boğaç Yüzgül şiirleri…

Ben, gerçektem uzun cümlelerle bezeli serbset şiirde, Nazım Hikmet’ten sonra, bir de Boğaç Yüzgül Şiirlerini gördüm ve okudum…

Kurgusal yapı, kelimeler arası geçiş, imgelem, vurgu, kelime oyunları ve anatım tarzı açısından gerçek anlamda ustalık eserleri bu kitaplardaki şiirler…

Müthiş bir yaratıcılık var ir kere Boğaç Yüzgül şiirlerinde; nasıl yaratıcılık; hiç olmayacak yerde, kelimeleri öyle ustaca kurgulamış ki şiirlerinde; hayran kalmamak elde değil; kaldı ki bazı şirlerinde, Türkçe’ye yeni sözcükler kazandırma azmine bile girmiş ve bu anlamda da, yüzde 85’e varan bir başarısı var…

Ne klâsik, ne romantik bir aşk anlatımı olmamasına rağmen; sevgiyi, aşkı, mutluluğu öyle betimlemiş ki; şiirlerini bir solukta okuyorsunuz…

Hâtta, bazı şiirler bitmesin bile istiyorsunuz içten içe…

Halâ okumadıysanız, arama motorlarına ‘Boğaç Yüzgül Şiirleri Antoloji’  yazın ya da; Boğaç Yüzgül’ün şiir kitapları, ‘Adımlarım’, ‘Söz Sürgünleri’ ve ‘Şarapranga’yı internetten edinin…

Pişman olmayacaksınız…

Okunmak ve görümek dileğiyle…