Başlığa bakınca belki de aklınıza bir dönemin en popüler gençlik ve okul dizilerinden biri olan "Arka Sıradakiler" gelmiştir ama maalesef öyle değil. 

Şöyle ki; 

Televizyonda zaman zaman bir basın açıklaması izliyoruz.

Önde bir siyasi parti başkanı, bir belediye başkanı, bir sivil toplum kuruluşu yöneticisi ya da bir kulüp başkanı konuşuyor.

Peki ya arkadakiler? Onlar da orada. Hem de kalabalık… Sanki başkan konuşurken arkasında bir insan topluluğu değil, “Başkanımız yalnız değildir” dekoru kurulmuş gibi!

Bir bakıyorsunuz bol bıyık ve bol sakaldan oluşmuş on erkek, on beş erkek, yirmi erkek…

İnsan ister istemez düşünüyor:

Bunlar neden orada? Başkanın söylediklerini daha etkileyici göstermek için mi?  Yoksa kameraya girip görünür olabilmek için mi?

Bir de daha ilginç bir ayrıntı var.

Bazen o kalabalığa dikkatle bakıyorsunuz… Kadın yok! Oysa konu yalnızca görüntü değil. Temsil meselesi. 

Elbette her toplantıda kadın ve erkek sayısının matematiksel olarak eşit olması gerektiğini söylemek mümkün değil. Ama kamusal alanda sürekli olarak erkeklerin görünür, kadınların ise arka planda ya da hiç görünmez olması, ister istemez üzerinde düşünülmesi gereken bir tablo yaratıyor.

Üstelik rakamlar da bize kadınların yerel siyasette erkeklerle eşit ölçüde temsil edilmediğini gösteriyor. 2024 yerel seçimlerinde belediye başkanı adaylarının yalnızca yüzde 11,5'i kadındı.

O zaman biraz da şu soruyu sormak gerekiyor:

Başkanın arkasında durmak gerçekten destek göstergesi mi, yoksa eski bir siyasi fotoğraf alışkanlığı mı? Belki artık o meşhur kalabalık fotoğraflarını biraz değiştirmek gerekir. Başkan önde…
Arkasında kadınlar, erkekler, gençler, yaşlılar…
Yani toplumun tamamı.

Çünkü artık bir yöneticinin gücünü arkasındaki erkeklerin sayısıyla değil, toplumun ne kadarını temsil edebildiğiyle göstermek daha anlamlı olmaz mı? Hem kabul edelim…

Başkan konuşurken arkasında yirmi adam durunca söylenecek söz de kalmıyor.

Adam zaten kalabalık görünüyor!

Nota ve Tınıyla...