İnsanın içinde, hiçbir haritada gösterilmeyen bir yer vardır. Oraya ne yollar ulaşır ne de yılların geçişiyle silinen izler kaybolur. Bazen sebepsiz bir huzursuzluk çöker yüreğe; sanki çok önemli bir şey unutulmuş, fakat ne olduğu hafızanın karanlık odalarında saklanmıştır.

Yaşadığımız hayat, varoluşun yalnızca görünen yüzüyse?

Belki yıldızların ışığı bize ulaşana kadar geçen milyonlarca yıl gibi, bazı gerçeklerin de fark edilmesi için kendi zamanını beklemesi gerekiyordur. Belki henüz karşılaşmadığımız bir ihtimal, bilmediğimiz bir gelecekte bizi bekliyordur. Belki de geçmiş sandığımız şey, başka bir yerden bakıldığında henüz yaşanmamıştır bile.

Kim karar verdi her şeyin bir başlangıcı ve sonu olduğuna? Bir kapının kapanması, bütün yolların tükendiğini mi gösterir? Yoksa gözlerimizin görebildiği sınırda başlayan başka bir âlem mi vardır?

Bazen gecenin sessizliği tuhaf bir his bırakır insanda. Gökyüzüne bakarken yalnızca uzak gezegenleri değil, açıklayamadığı bir yakınlığı da düşünür. Sanki evrenin derinliklerinde, kendisine ait olan ama henüz tanımadığı bir şey vardır.
Belki özlem dediğimiz duygu, geçmişten kalan bir yara değildir. Henüz gerçekleşmemiş bir şeyin içimizde bıraktığı yankıdır. Belki umut, geleceğe ilişkin bir beklentiden çok, bilinmeyene karşı duyduğumuz kadim bir sezgidir.

Peki ya ölüm, sandığımız kadar kesin bir ayrılık değilse? Ya zaman, bizi birbirimizden uzaklaştıran bir çizgi olmaktan çıkıp bütün yolların birleştiği görünmez bir noktaya dönüşüyorsa?

Bunları kimse bilmiyor. Ya da bilmemek, bu büyük sırrın bir parçasıdır.
Çünkü insan her şeyi anladığı gün, hayret etmeyi bırakabilir. Oysa gökyüzü hâlâ susuyor, yıldızlar hâlâ yanıyor ve evren, bizim sorularımıza cevap vermek için hiçbir acele göstermiyor.

Belki de asıl mesele, nereye varacağımız değil; henüz bilmediğimiz bir yerin bizi beklediğini neden bu kadar derinden hissettiğimizdir. Ve bir gün, bütün sorular sustuğunda, belki de hiçbir şey açıklanmayacak. Yalnızca bir kapı açılacak. Ve o an, bütün ömrümüz boyunca aradığımız şeyin aslında bizi beklediğini anlayacağız. İlk kez, hiçbir yere geç kalmamış olacağız.

Çünkü sonsuzlukta, henüz yaşanmamış hiçbir kavuşma kaybolmaz. 

Nota ve Tınıyla...