Festival günleri, 15-18 Ağustos 1969

Başkan Richard Nixon bir taraftan askerlerini Vietnam’dan çekeceğini söylerken, diğer yandan da o döneme kadar gerçekleşen en büyük bombardımanın talimatını vermişti.

ABD’nde okur-yazar kesim, özellikle üniversite öğrencileri savaşı anlamsız buluyorlardı; dünyanın dört bir yanında da savaş karşıtı gösteriler çoğalıyordu.

ABD evlerine gelen celp kağıtları yakılıp, öğrenci ayaklanmaları devam ederken; barış isteyen gençler 15 Ağustos 1969’da Woodstock'ta buluşmaya hazırlanıyordu. Yine de festivalin bu kadar büyüyeceği, 500 bine yakın katılımcının dahil olacağı tahmin edilmiyordu.

1960'ların savaş karşıtı Amerikan gençliği, Vietnam'a gidip onaylamadıkları bir savaşta hayatlarını kaybetmek istemiyordu. Sisteme karşı çıkan ve farklı bir hayat tarzı arayan gençler 15-18 Ağustos 1969'da bir araya geldi. Bazılarının gelme amacı Vietnam Savaşı'na karşı olduklarını göstermek, bazılarınınsa politikaya üç gün için ara vermekti.

Ortak payda ise olan olaylardan bunalmışlıktı. Woodstock Festivali'nde müzik ile bir araya gelen gençlik dünyaya büyük bir aile olduğunu gösterdi. Festivalde gençlerin mottosu "savaşma seviş" idi. Gençler birlikte yoga yaparak, dans ederek, gölde yüzerek alternatif yaşam tarzlarını Woodstock Festivali'nde birlikte yaşadılar.

Festivalde yağmur yağması bile gençlerin birlikte pozitif kalmasına engel olamamıştı. Gece bastıran yağmurda sahneden yapılan anons "birbirinize tutunun" olmuştu. 

Açlık, susuzluk ve yağmura rağmen 450'000 genç üç gün boyunca müziğin tadını çıkardı. Trafik festivale gelişte en büyük problemlerden biriydi çünkü organizatörler bu kadar büyük bir katılım beklemiyordu. Gelenlerin arabalarını park edecek yer bulamamaları nedeniyle yol kenarları arabalarla dolup taştı. Arabalarını festival alanından uzağa park edebilmiş olan gençlerin alana yürüyüşü dünyanın sonunu andıran bir görüntü yaratmıştı.

Gelenlerin çoğunun bileti yoktu ve çitleri aşarak festival alanına girdiler. Medya festivale gelen kalabalığı hayretler içerisinde gerek yerden gerekse helikopterlerden çekilen görüntüler ile yayınlamıştı.

New York Daily News gazetesi köşe yazarı Ted Lewis, Woodstock Festivali'nin olduğu günlerde yazdığı yazısında, "Müzik bu kadar genci bir araya getirebiliyorsa, bir gün başka nedenler de gençleri bir araya getirebilir" ifadelerine yer vermişti. 

17 Ağustos 1969 Pazar günü öğleden sonra alanı kiraya veren çiftçi Max Yasgur sahneye çıktığında "Hayatımda bir alan içerisinde gördüğüm en büyük insan grubusunuz, bu kadar fazla kişi olacağını tahmin etmemiştik ve siz dünyaya yarım milyon gencin eğlence ve müzik için bir araya gelebileceğini kanıtladınız" demişti.

Woodstock sadece müziği değil; modayı, siyaseti, öğrenci hareketlerini ve o dönem ve sonrasının estetik anlayışını da etkilemişti.

Bu arada ilk buluşmaya katılan ve sonraki yıllarda dünyanın tozunu atan bazı sanatçıların ve grupların isimlerini de meraklıları için kısaca hatırlayalım; 

Richie Havens, Country Joe McDonald, Bert Sommers, Ravi Shankar, Melanie, Joan Baez, Santana, Incredible String Band, Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, Janis Joplin, The Who, Jefferson Airplane, Joe Cocker, Country Joe & Fish, The Band, Blood, Sweat & Tears, Crosby, Stills, Nash & Young, Jimi Hendrix...

Sonuç olarak canları sıkıldığı zaman sağda solda etkinlik yapıp adına müzik festivali diyenler bir kez Woodstock'ı izlesinler. 

O zaman görecekler ki gerçek sanatçı ve dünya çapında gerçek festival böyle olur... 

Nota ve Tınıyla... 

macit.soydan@gmail.com