Ve ben yağmurlar altında...
"Göklerden melekler indiler, saf saf, dediler: Yalnızlık Allaha mahsus. Allahım aç kapılarını"  2006 yılında sevenleriyle paylaşmıştı "Cennet İlahileri" isimli albümünde bu sözleri... 
Uzun uzun anlatacak değilim. Işıklar İçinde Uyumaya giderken gördük zaten ne kadar çok seveni olduğunu... 
Kaç kez evinizin önünden geçtim bayram giysileriyle siz dans ediyordunuz, dışarısı soğuktu...
O çivisi çıkmış dünyanın gıcırtısını bize ninni gibi dinletti. 
Her sevincin her kederin, En ölumsüz sevgilerin, Sonsuz denen göklerin, Herşeyin bir sonu varsa, Ayrılıkların da sonu var!...
Bilge, erdemli, yurtsever, teslim olmayan ruha sahip, gerçek bir sanatçıydı. 
Yıllar var ki ben böyle bekliyorum özleminle, anılarım, umutlarım, kaldı bende, anlasana, biraz daha gerçekleri anlasana!!...
Bir yaprak daha koptu gençliğimizden. 
Bu ayrılık akşamında, sen sustuğuma bakma. Konuşmaya gücüm yok, beni anla. Söyleyemediklerimi, bak gözlerimden anla. Her zaman yanımda kal, hiç bırakma...
Sözler anlamsızlaştı, müzik sustu, bir ışık daha söndü içimizde.
Hep bir ümit uğruna yaşıyoruz hepimiz, mutluluğun ardından koşuyoruz hepimiz, kimi pulda parada aşkı arar kimimiz, düşünür kara kara ağlar çaresiz...
Kimseyi kırmadan, yolunu şaşırmadan, doğruyu, güzeli, sevgiiy aramaktan bıkmadan ayrılıp gitti aramızdan. 
Karanlıklardan güneşe doğru, senin için yapmıştım bu sonsuz yolu, her gülüş taşırken bir tomurcuğu, kanatlandık sanmıştım cennete doğru, bugün benim doğum günüm...
O konuşamıyorum dese de, yıllardır susarak öyle bir konuştu ki, yazık olan yarınlarımızın çığlığını her duyarlı kalbe iadeta ilmik ilmik işledi. 
Havalar nasıl sizin şehirde, anlat bana güzel kızım, yağmur yağıyor buralarda durmaksızın durmaksızın, Uludağ'ın yollarında, Marmara'nın kıyılarında, dolaşıyor, seni düşünüyorum, durmaksızın durmaksızın...
Şimdi, 
Giderken bıraktığım, asmalar üzüm olmuş, yerlerde bütün kollar, bütün bağlar bozulmuş, ben mi geç kaldım yoksa, mevsimler mi soğumuş?, görmeyeli buralara, olanlar olmuş, olanlar olmuş...
bıraktıklarıyla, 
Uyanınca düşünmeli, karışmadan yeni güne, bugün neler vereceğim, dostlarıma sevdiğime, düşünmeli, silkinmeli, kurtulmalı anılardan, neler neler alacağız, ışık dolu yarınlardan...
daha çok konuşacak, 
Gözlerinde menevişler denizde martılar gibi, bakışların köpük köpük, sonsuzluğu, sonsuzluğu, sonsuzluğu anlatır gibi...
daha çok konuşulacak, 
Yağma yağmur beni silip süpürme, yağma yağmur denizlere götürme, yaşlarımla yaşlandım, sırılsıklam ıslandım, beni eski sevdalara düşürme...
daha çok konuşturacak. 
Bal ağızlım sen konuşunca, gökyüzü açılıyor, yeryüzünün dört yanına baharlar saçılıyor, yosun tutsa yürekler, yıkılsa bütün ümitler, her kelimen dünyayı yeniden yaratıyor...
Bugünden sonra seni daha çok özleyeceğiz. 
"İŞTE HAYAT" bu... 
Bir varmış bir yokmuş, bu dünyada hiç kimseler yokmuş, derken bir kuklacı amca, gelmiş bu sessiz dünyaya, önce dekorlarını yapmış, sonra kuklalarını salmış, işte size kocaman bir dünya, yaşayın burada hep dostlukla...
Senin deyiminle... 
IŞIK VE SEVGİYLE...