Sinema bazen yalnızca bir hikâye anlatmaz; bir ruh hâlini, bir dönemi, hatta unutulmuş duyguları yeniden hatırlatır.

O Yaz tam da bunu yapan, izleyicisini sessizce içine çeken ve bitse bile etkisi uzun süre devam eden bir film.

Başrollerde Radife Baltaoğlu İnce ve Çetin Osman Büyükakın’ın yer aldığı yapım, ilk bakışta sade bir anlatı sunuyor gibi görünse de aslında derinlikli bir duygusal yolculuk vadediyor.

Tanıtımda “tiyatro tadında” olarak nitelendirilmesi ise boşuna değil.

Film, sahne estetiğini sinemanın diliyle ustaca harmanlayarak izleyiciye adeta canlı bir performans izliyormuş hissi veriyor.

Yönetmen koltuğunda oturan Serdar Yıldırım, bu projede hem anlatım dili, hem de atmosfer kurma becerisiyle dikkat çekiyor.

Bir süre önce Ankara’da gerçekleşen gala sonrası film hakkında oluşan olumlu izlenimlerin tesadüf olmadığı çok net.

Yıldırım’ın detaylara verdiği önem, karakterlerin iç dünyasını yansıtmadaki başarısı ve duyguyu abartıya kaçmadan aktarabilmesi, filmi özel kılan unsurların başında geliyor.

Senaryo ve afiş tasarımını da üstlenen Çetin Büyükakın’ın katkısı, filmin kimliğini daha da güçlü hâle getiriyor.

Görüntü yönetmeni Erdem Avcı’nın kadrajları, sahne hissini destekleyen bir sadelikle ilerlerken; Saki Çimen’in müzikleri duyguların altını incelikle çiziyor.

Özellikle Gökhan Şeşen imzalı “O Yaz” şarkısı, filmin ruhunu tamamlayan önemli bir parça olarak öne çıkıyor.

O Yaz, eski Türk filmlerinin o tanıdık, iç burkan ama bir o kadar da samimi atmosferini günümüze taşıyor.

Aceleye getirilmeyen anlatımı, karakterlerin diyaloglarına yüklenen anlam ve sahne kullanımındaki sadelik, filmi benzerlerinden ayırıyor.

Bu yönüyle izleyiciye yalnızca bir film değil, adeta bir yüzleşme deneyimi sunuyor.

Filmi sinemada izleme fırsatını kaçırdıysanız, şu anda YouTube üzerinden erişilebilir olması büyük bir şans.

Böyle bir yapımın gözden kaçması gerçekten üzücü olur.

Yönetmen Serdar Yıldırım’a kısa bir parantez açmak gerekirse, kendisini yakından tanıyanların da bileceği üzere; iyi bir okur, entelektüel ve araştırmacı gezgin olması,  samimiyeti, üretkenliği, her daim insanın içini ısıtan güler yüzlülüğü ve sanata olan bağlılığı bu emeğe doğrudan yansımış durumda.

Bundan sonra adını herhangi bir projede gördüğünüzde tereddüt etmeden takip etmeniz gerektiğini söylemek abartı olmaz.

Filme kısa bir bakış atarsak, yüzeyde bir ilişkinin izlerini taşıyor gibi görünse de, aslında insanın kendi içindeki hesaplaşmalarına, söylenmemiş sözlerin ağırlığına ve zamanında sorulmayan ya da sorulmaması gereken soruların nelere mal olabileceğine ince bir dokunuş yapıyor.

Bazen bir anlık öfke, bazen de küçük bir söz, hayatın akışını geri dönülmez şekilde değiştirebilir…

İşte O Yaz, tam olarak bu kırılgan çizgide yürüyen bir hikâyenin izlerini taşıyor.

Ve belki de en acısı şu:

Hayatta bazı cümlelerin telafisi yoktur…

Bazı sorular hiç sorulmamalıdır.

Çünkü bazen bir yaz geçer, ama bıraktığı iz bir ömür silinmez.

Nota ve Tınıyla…