Elimi tut ve bırakma anne, seni çok seviyorum,
Beni götürüyorlar, gitmek istemiyorum,
Anne,ruhum için dua et...
Neyi yanlış yaptım bilmiyorum,
Ve neden benden bu kadar nefret ediyorlar...
***
Srebrenica,
Her zaman kalbimde olacaksın,
Srebrenica, unutmayacağım,
Yan yana durup ölmeyi bekliyorum,
Bu korku tarif edilemez...
***
Sırada dururken her dakika yıllar gibi geldi,
Gözlerimden yaş akarken,
Neyi yanlış yaptığımı bilmiyorum,
Ve neden benden bu kadar nefret ediyorlar,
Unutma beni...
11 Temmuz 1995’te Bosna-Hersek’in doğusunda yer alan ve nüfusunun çoğunluğu Boşnaklardan oluşan Srebrenitsa’da gerçekleşen katliamın çığlığı oldu bu sözler...
Dünyanın sırtını döndüğü soykırımda yaşananlar...
Devam edecek...
Nota ve Tınıyla...
macit.soydan@gmail.com