Bazı insanlar sessizliği sever.

Ama bu sevgi, yalnız kalma isteğinden ya da onlardan kaçma arzusundan doğmaz. Çünkü bazı işler vardır ki sessizlik ister.

Bir yazarın yeni bir cümle kurmaya çalıştığı anı düşünün. Bir bestecinin zihninde dolaşan notaları... Bir ressamın tuvale düşmeden önce zihninde şekillenen renkleri... Bir araştırmacının, bir şairin, bir sanatçının ya da bir düşünürün iç dünyasını...

Onlar çoğu zaman eserlerini önce kafalarında yaratırlar.
Kalem daha kâğıda değmeden önce hikâye çoktan kurulmuştur. Müzik daha çalınmadan önce melodiler çoktan duyulmuştur.

İşte tam o sırada duyulan gereksiz bir gürültü, yapılan anlamsız bir müdahale bazen dakikaların, bazen saatlerin, bazen de günlerin emeğini dağıtabilir.

Çünkü üretmek, dışarıdan göründüğü kadar kolay değildir. Ne yazık ki bunu anlamayan insanlar da vardır. Bir yazarın sessiz çalışma isteğiyle alay edenler... Okuyan insanı tuhaf bulanlar... Kitapla geçirilen zamanı boş iş sananlar... Düşünmeyi tembellik, gürültüyü canlılık zannedenler...

Onlar için sessizlik anlamsızdır.

Çünkü sessizliğin içinde neler üretilebileceğini hiç keşfetmemişlerdir. Kültürle, sanatla, düşünceyle gerçek bir bağ kurmamış insanların ortak bir özelliği vardır:

Anlamadıkları şeyi küçümsemek.

Bir insan saatlerce kitap okuyorsa onu garip bulurlar. Yazı yazıyorsa vakit kaybettiğini düşünürler. Bir şey üretmeye çalışıyorsa bunu ciddiye almazlar. Çünkü kendi dünyalarında yalnızca gözle görünen emek vardır.Oysa insanlık tarihini değiştiren şeylerin büyük bölümü sessiz odalarda ortaya çıkmıştır.

Romanlar sessizlikte yazılmıştır.Besteler sessizlikte doğmuştur. Bilimsel keşifler sessizlikte düşünülmüştür.Kültür, çoğu zaman kalabalığın değil, yalnızlığın ve dikkatin ürünüdür.

Bu yüzden sessizliğe saygı duymak sadece bir nezaket meselesi değildir. Birikime saygı duymaktır.Üretime saygı duymaktır. İnsanın zihinsel emeğine saygı duymaktır.

Asıl cehalet ise bilmemek değildir. Bilmediğini bilmeden konuşmak, anlamadığını küçümsemek ve değer üretmeye çalışan insanlarla alay etmektir.

Çünkü gürültü yapmak kolaydır. Zor olan düşünmektir. Rahatsız etmek kolaydır. Zor olan üretmektir. Ve ne yazık ki bazı insanlar hayatları boyunca gürültünün ne olduğunu öğrenirler de, sessizliğin ne kadar değerli olduğunu hiç anlayamazlar.

Oysa bir kitabın, bir bestenin, bir şiirin ve bazen bir ömrün arkasında...

Çoğu zaman sadece sessizlik vardır.

Nota Tınıyla...