Hani derler ya, 

“senin senden başka düşmanın yoktur”…

Bu söz ilk duyulduğunda abartılı gelebilir.

Ama biraz düşününce, insanın çoğu zaman kendi kendine kurduğu tuzakların, başkasının kurduğundan çok daha ağır olduğunu fark ederiz.

Hayatta önümüze çıkan engellerin çoğu dışarıdan değil, içeriden gelir. 

Ertelemeler, korkular, cesaretsizlikler, sürekli başkalarıyla kıyaslama… 

Bunlar insanın kendi içinden yükselen duvarlardır.

Bazen yeteneğimizi küçümseyerek, bazen de başarısızlıktan korkarak kendi yolumuzu kendimiz kapatırız.

Elbette dış dünyanın da adaletsizlikleri vardır; ama insanın içindeki “küçük düşman” daha sinsidir. 

Çünkü o, bizimle beraber yaşar. Gece başını yastığa koyduğunda kulağına fısıldayan, “yapamazsın” diyen o sestir. 

O sesi susturamadığımızda, en büyük yenilgiyi zaten başlamadan kabul etmiş oluruz.

Kendi düşmanlığını aşabilen insan ise özgürleşir. 

Kendi korkularını yenen, kendine güvenmeyi öğrenen kişi için dışarıdaki engeller yalnızca küçük birer sınavdır. 

Çünkü gerçek zafer, insanın kendi içindeki engelleri aşmasıyla başlar.

Sonuçta mesele şu: 

İnsan çoğu zaman başkalarıyla değil, kendi içindeki gölgelerle savaşıyor. 

Ve bu savaşı kazanan, hayatın geri kalanında kaybedecek çok az şey buluyor.

Nota ve Tınıyla... 

macit.soydan@gmail.com