Her kadın cinayeti haberinde aynı soruyu soruyoruz:

"Neden?"

Neden bir insan, bir zamanlar sevdiğini söylediği bir insana zarar verir? Neden bir tartışma, bir ayrılık ya da bir reddedilme ölümle sonuçlanır?Neden bazı erkekler sevgiyi sahip olmakla karıştırır?

Bu soruların tek bir cevabı yok.

Ama görünen bir gerçek var:

Kadına yönelik şiddet, bir öfke olduğu kadar bir bakış açısı problemidir. Çünkü sevgi ile sahiplenmeyi karıştıran bir zihin, karşısındaki insanı eşit bir birey olarak görmekte zorlanır. Bazı insanlar ayrılığı kabul edemez. Bazıları reddedilmeyi kişisel bir yenilgi sayar. Bazıları ise kontrolü kaybetmeyi hayatın sonu gibi görür.

Oysa sevgi, zorla tutmak değildir. Sevgi, karşısındakinin özgürlüğüne de saygı duyabilmektir.

Uzmanlar yıllardır şunu söylüyor:

Şiddet uygulayan her insan aynı değildir. Ama çoğunda ortak bazı özellikler görülebilir. Yoğun öfke kontrolü sorunları... Aşırı kıskançlık... Sürekli denetleme isteği... Empati eksikliği... Karşısındakini bir birey değil, kendi hayatının bir parçası gibi görme eğilimi...

Bunlar zaman zaman tehlikeli davranışların habercisi olabilir. Fakat mesele sadece bireysel değildir. Toplumun da kendine bakması gerekir. Çocuklara küçüklükten itibaren öğretilen değerler önemlidir.

Bir erkek çocuğuna güç değil saygı öğretilirse... Hakimiyet değil eşitlik anlatılırsa... Öfke değil iletişim gösterilirse... Gelecekte çok şey değişebilir. Çünkü şiddet, bir günde ortaya çıkmaz. Çoğu zaman yıllar içinde öğrenilen yanlış davranışların sonucudur.

Ve her kadın cinayeti aslında sadece bir insanın değil, bir ailenin, bir geleceğin ve bir umudun da kaybıdır.

Bir annenin evladı eksilir. Bir çocuğun annesi eksilir. Bir evin ışığı söner. Bu yüzden konu sadece adli değil, vicdani bir meseledir. Toplumsal bir meseledir. İnsani bir meseledir.

Belki çözüm bir gecede bulunmayacak. Belki bu haberleri bir süre daha duymaya devam edeceğiz. Ama unutulmaması gereken bir şey var:

Bir kadını öldürmeden önce insanlık ölür.

Ve bir toplumun gerçek gücü, en güçlü olanı değil;

En savunmasız olanı ne kadar koruyabildiğiyle ölçülür.

Nota ve Tınıyla...