"Hayat bazen öyle insafsız ki… Küçücük bir boşluktan yakalar insanı." der bir şarkısında Sezen Aksu...

Evet, hayat hiç beklemediğiniz bir anda, en savunmasız halinizde, içinizde saklı tuttuğunuz o en derin yaraya dokunur.

Ve siz, bütün güçlü görünme çabalarınıza rağmen, bir şarkının ortasında, bir sokağın köşesinde ya da bir kahve kokusunun içinde darmadağın olursunuz.

Çünkü hayat dediğimiz şey çoğu zaman büyük darbelerle değil, küçük boşluklardan sızan sızıyla vurur bizi.

En sağlam kale bile en zayıf noktasından çöker ya, insan kalbi de öyledir işte. Dışarıdan bakıldığında dimdik duran, güçlü, kararlı görünen birinin içinde, yıllar önce kapanmamış bir yara vardır.

O yara bir şarkının sözüyle, eski bir dostun hatırlattığı anıyla ya da hiç tanımadığınız birinin gülüşünde bile yeniden kanayabilir.

İnsanın en çaresiz kaldığı an, işte tam da bu andır. Çünkü o yara akıl yoluyla kapanmaz. Mantığınız size 'geçti, bitti, önemsiz' dese de, kalbiniz her defasında onu yeniden yaşatır.

İnsan ruhu böyledir; geçmişi silmez, sadece üzerini örter. Ve hayat, ansızın o örtüyü çekip alır.

Belki de bunun adı kırılganlıktır. Kırılgan olmak, zayıf olmak değildir.

Tam tersine, en çok acıyı hissedenlerin kalbinde en çok sevgi de vardır. Belki bu yüzden hayat, bizi en yumuşak yerimizden yakalar. Çünkü orada, gerçek biz saklıdır.

Maskelerimizin, rollerimizin, zorunluluklarımızın ötesinde, en çıplak, en sahici halimiz oradadır.

Sezen Aksu’nun şarkılarında sık sık duyduğumuz o ince sızı aslında hepimizin hikâyesidir. Çünkü 'küçük boşluk' dediğimiz şey, biraz da insana dair olanın kendisidir.

Hepimizin içinde, kimsenin görmediği ama bizi biz yapan o kırılgan nokta vardır. Ve belki de hayatın anlamı, o boşlukları kabul edebilmekte, onların bizi insan kıldığını fark edebilmektedir.

Bazen bir şarkı bize gözyaşı döktürür, bazen küçücük bir anı kalbimizi yerinden söküp atar. Ama belki de iyileşmek dediğimiz şey, hayatın insafsızlığını kabullenmekle başlar.

Çünkü o boşluklar hiç kapanmaz, sadece biz onlarla yaşamayı öğreniriz. Ve işte tam da o noktada, insan olmanın güzelliği saklıdır.

Nota ve Tınıyla... 

macit.soydan@gmail.com