Kendisinden geriye 90’larda ilk gençliğini yaşayanların, aşık olanların, ihanete uğrayanların, sevip de sevilmeyenlerin kısaca ‘yolu sevgiden geçen herkes’in hafızasına kazınan efsane şarkıları kaldı. 

“Odalarda ışıksızım, katıksızım,viraneyim.. . Seni sensiz duvarlara yazan benim divaneyim…”

Büyük usta, şarkı biterken durumu özetlemişti :

“Posta posta hatıralar voltalarda yar,
Ben perişan günlerim dar, anlamazsın yar”

Çünkü anlatamadığımız, anlatmaya çekindiğimiz aşkların anısına ağıt yakmaktı ilk gençlik…

Teyp takılırsa kaset tekerleğine kalemi geçirip de geri sardığımız bir şarkı daha! Hanginiz bu şarkıyı dinlerken derinden bir ‘Ah be…’ çekmedi söyleyin?

“Seni versinler ellere beni vursunlar. Sana sevdanın yolları bana kurşunlar”

‘Biz kahrolsak da, bari sevdiğimiz mutlu olsun’ felsefesini damarımıza işleyen ustadan öğrendik bir yemin edip de dönmemeyi.

Aşkın, efkarın mabedi geceleri hiç es geçer miydi usta?

‘Geceler yar yar, dört duvar efkar’ diye inleyip, ağladığımız zamanlarda kendi ruhumuzda, bir başımıza duygularımızla tavaf etmeyi öğrendik ondan. Bütün aşklarımızda hep gecelere selam çakarak…

“Sen de mi aklıma sığmıyor sen de mi? Sen misin her şeyi silmekten bahseden? Böyle gitmek var mıydı? Demek yine bana hüsran. Bana yine hasret var. Yine bana esmer günler düştü eyvah!”

Ayrılıklar da sevdaya dahilse kendisinden öğrendiğimiz bir hayat dersi daha; aşkını bağıra çağıra, damardan akan kanı hisseder gibi yaşayacaksın. Ayrılığı kabullenip,susmak mı? Sen delisin!

Kadehi masayı vura vura söylenmesi gereken bir şarkısı der ki;

“Gel vefasız, gel vicdansız. Çağırmazdım acil olmasa. Gel insafsız ah kitapsız. Yanıyorum arzularınla. Gerçekten inanıp sevseydin beni. Böyle sabahları bekler miydim hiç. Çoktan yanımda olurdun çoktan. Gece üç beş nöbetlerine dikmezdin beni...

Usta'nın okuduğu şiirle bünyeyi tarumar eden şarkıdan çıkardığımız ders: Aşkta gurur yoktur. Göğüs kafesiniz kalbinizi taşıyamayacak kadar ağırlaştıysa, yarın için sabretmemeli. Hemen şimdi çağırmalı.

“Beni anlamadın ya. Ben ona yanıyorum”

Bünyede aşırı dozda duygu yüklemesi olmasın diye son şarkıyı ‘La fa, la sol’ diyerek bitirelim. Sevip de ince ince sitem etmeyi ondan öğrendik.

Kimden mi bahsediyorum ? 

3 Nisan 2015'te kaybettiğimiz Kayahan'dan... 

Özleyenleri, sevenleri için Büyük Usta'yı beyazperde'de görüp hasret giderme zamanı yaklaştı...

Sanatçı Kayahan'ın hayatını konu alan film için hazırlıklar devam ederken, geçtiğimiz günlerde Kayahan'ın kızı Beste Açar da açıklamalarda bulundu. Açar, Kayahan'ı oynamasını istediği isimleri de söyedi.

Açar, "Filmin hikayesi ortaya çıktı şimdi de yapımcılarla görüşüyoruz. Büyük ihtimalle mayıs ayında çekimlere başlayacağız. 1969 ile 1990 yılları arasındaki babamı anlatacağız. Nasıl Kayahan oldu ve hangi yollardan geçtiğini kimse bilmiyor" dedi.

Eda Ece'yi çok beğendiğini dile getiren Beste Açar "Eğer olursa ona bir teklif gidecek bizim tarafımızdan. Kabul ederse beni oynamasını çok isterim" ifadelerini kullandı.

Açar, "Babam için daha ‘tamam’ dediğimiz biri yok ama Yiğit Kirazcı diye düşünmüştük aslında. Çenesinde gamze olması, saçlarının kıvırcık ve zayıf olmasıyla babamın gençlik hallerini andırıyor. Taner Ölmez de olabilir. İpek Açar Kömürcü de projeden haberdar" dedi.

O zaman biz de Kayahan’ın son sözleriyle yazıyı noktalayalım: “Düş edin, düş ettiğiniz müddetçe yaşarsınız”

Nota ve Tınıyla... 

macit.soydan@gmail.com