Gazeteci kimdir? Buna kim karar verir?
Joshua Micah Marshall, 2008 yılında gazeteciliğin en saygın ödüllerinden biri olan George Polk gazetecilik ödülünü yılın adliye haberi dalında kazandığında gazetecilikte herkes ‘yeni bir durumla karşı karşıya olunduğu’ düşüncesine kapılacaktı.
Çünkü bu önemli gazetecilik ödülünün sahibi Marshall hiçbir ‘medya kurumunda’ çalışmıyordu. George W. Bush’un Adalet Bakanının işten çıkardığı 8 savcıyı, politik görüşlerinden dolayı işten çıkardığını ispatlayan haber serisini de her hangi bir ‘kurumsal’ medya organında değil, kendi kurduğu ve hiçbir resmiyeti olmayan blogunda yayınlamıştı.
Marshall’ın sonradan çok daha etkili hale gelecek blogu Talking Points Memo (TPM), sadece internette yayın yaparak Polk ödülü kazanan ilk platform oldu. Adalet Bakanlığı bile aynı hafta hiçbir medya kurumuyla bağı olmayan Marshall’ı Adalet Bakanlığına akredite gazeteciler listesine ekleyecekti.
Beş dakikada ve ücretsiz açılmış tek bir sosyal medya hesabının, blog yazarlarının, bireysel ölçekli dijital haber platformlarının, onlarca, yüzlerce milyon dolarlık geleneksel medya kurumlarından daha etkili olabildiği bir ‘gazetecilik’ çağındayız.
Gazetecilik denince akla gelen matbaa, video kamera, ses kaydedici, internette yayın platformu, yayıncılık ekipmanı ve benzeri araç gereçler, yakın zamanlara kadar sadece gazetecilik kurumlarının sahip olabildiği araçlardı. Yüzyıl boyunca gazeteciliğin bir ‘endüstri’ sayılmasının ana nedeni de buydu. Ancak günümüzde, bir akıllı telefonu ve bir internet bağlantısı olan herkes bile bütün bu teknik olanaklara sahip olabiliyor. Tek başına telefonuyla canlı yayın bile yapabiliyor. Bir süre önce New Yorklu bir evsizin bile blogunun olduğu medyaya yansımıştı.
‘Online’ ve ‘offline’ gazetecilik arasındaki veya kurumsal gazetecilik ile serbest gazetecilik arasındaki farklar artık iyice flulaştı. Çünkü her geçen gün daha fazla sayıda profesyonel gazeteci, internet ortamında bir platforma geçiyor veya kendisi böylesi bir platform başlatıyor. Pew araştırma kurumunun Medyanın Durumu 2014 raporu şu gerçeğin altını çiziyordu ;
‘Eğer online ortamda yazıp çiziyorsan amatörsün, eğer New York Times’ta yazıyorsan profesyonelsin’ şeklindeki eski konseptin artık bir gerçerliliği yok'.
Gazeteci, gazetecilik yapan kişidir. Bir diploması, bir medya kurumundan maaş bordrosu, sigortası, basın kartı veya toplu taşıma araçlarına ücretsiz biniş kartının olup olmamasının, ‘gazeteci’ tanımıyla hiçbir ilgisi yok.
Gazetecinin en önemli duygusu meraktır. Merak ve duyarlı olmak en önemli dürtülerdir gazetecilikte. Tarafsızlık ve 24 saat gazeteci olarak yaşamak gerekir; çalışmak gerekir. Çok okumak gerekir, dört kulağınız, dört gözünüz olmalıdır. Olmazsa olmazı da, tarafsızlıktır.
Gazetecilik bir eylemdir, bir iştir, bir kurum veya profesyonel meslek statüsü değildir…
ABD’nin kurucu babalarından James Madison da ‘freedom of the press (basın özgürlüğü)’ derken, basın kurumlarının özgürlüğünden değil, bir haberi veya fikrini geniş kitlelere duyurma eyleminin özgürlüğünden bahsediyordu.
Dünya Gazeteciler Gününüz Kutlu Olsun...
Nota ve Tınıyla...
macit.soydan@gmail.com
.........
Görsellerinde üstü meyvelele dolu, çiçeklerle bezeli bitkiler, eve geldiğinde ya..
.........
Otellerde yaz fırsatları! İndirim yüzde 66’yı buluyor
Craftgate ve TURKONAY Arasında Stratejik İş Birliği
.........
.........
Türkiye’nin lider BT altyapı ve bulut hizmetleri sağlayıcısı GlassHouse, Bursa’d..
.........
.........
.........
.........
İnsan sağlığının hiçe sayılmasıda dünyanın en önde gelen ülkelerinden biri ola..