Hayat bazen öyle insanlar çıkarır ki, içleri tıpkı dolmuş bir çöp kamyonu gibidir.

Kızgınlıkları, kırgınlıkları, hayal kırıklıkları…

Hepsi birikir, taşmak üzeredir.

Ne zaman boşalacaklarını bilemezsiniz;

Bazen sessiz bir bakışla, bazen keskin bir sözle,

Bazen de istemeden size yönelttikleri küçük bir davranışla.

Peki, ne yapmalı?

Öncelikle bilinmeli ki, herkes kendi yükünü taşır.

Kimse başkasının çöplerini kaldırmak zorunda değildir.

Çöp kamyonunu boşaltacağı yer siz olmamalısınız.

Onların öfkesi, kırgınlığı veya negatif enerjisi Sizin omuzlarınıza yüklenmemeli.

Sadece yolunuza devam edin, gülümseyin,

İyi dileklerinizi gönderin.

Bu, pasif kalmak demek değildir;

Kendi sınırlarınızı korumak,

Enerjinizi temiz ve değerli şeylere saklamak demektir.

Başka insanların biriktirdiği öfkeyi, kırgınlığı,

işinize, evinize veya sevdiklerinize taşımayın.

Hayat, taşınacak yüklerle değil, paylaşılacak güzelliklerle dolu olmalı.

Çöp kamyonları bir yerde durur, yükünü boşaltır.

Ama o yükün sizin üzerinizde olmaması sizin elinizdedir.

Bunu anlamak, insanı özgürleştirir.

Kendinizi koruyun, sessizliğinizi ve huzurunuzu değerli kılın.

Her günün küçük bir anı vardır, bir nefesi, bir gülümsemesi…

Onları fark etmek, taşınan çöpün ağırlığını hafifletir.

Unutmayın: hayat kısa, gülümsemek uzun.

Başka insanların çöpünü taşımak yerine kendi yolunuzda yürüyün.

Kendi enerjinizi değerli şeylerle besleyin.

Ve her adımda kendinize iyi davranın.

Böylece etrafınızdaki çöp kamyonları ne kadar dolu olursa olsun,

siz hep temiz bir yolculuk yaparsınız.

Nota ve Tınıyla... 

macit.soydan@gmail.com