BEN DÜN GECE ÖLDÜM
Onur Şener...
 1977 doğumlu, (TED) Ankara Koleji 1995 mezunu olan Onur Şener, O Ses Türkiye programında "Show Must Go On" şarkısıyla hafızalara kazınmış, Hadise ile de düet yapmıştı. Sesi oldukça beğeni toplarken yıllar içerisinde birçok mekanda sahne aldı. Evli ve bir kız çocuğu olan Şener, geçtiğimiz günlerde istek bir şarkıyı bilmediğinden dolayı sahne aldığı mekan çıkışında öldürüldü.
 O bir müzisyendi.
 Müzisyen, bu ülkede değersiz olduğunun sürekli hissettirilmesinin; yaptığı o çok önemli, derinlikli işin aslında bir “iş” olarak bile görülmemesinin; büyük maharet, zaman, yetenek, emek gerektiren “çalgıcı”lığının bir aşağılanma ifadesi olmasının; parayı verenin dilediğine dilediği gibi şarkılar söyletebilme hakkını kendisinde görmesi gerçeğinin ağırlığıyla icra eder mesleğini. 
 Peki, kendini sanata adamış insanların yaşamı bu kadar ucuz olabilir mi? Bu ülkede herkes müzisyene patronluk yapabileceğini düşünüyor. Eğlence sektöründe çalışan emekçiler meslek erbabı olarak düşünülmüyor, ‘hadi beni eğlendir’ anlayışıyla sahip-köle ilişkisi gibi görülüyor.
 Başka insanların hayatlarına, tercihlerine, mesleklerini icra etme biçimlerine, varoluşlarına zerrece saygı duymayan, ve bu alan ihlalini de ellerine geçirdikleri güç ölçüsünde pasif agresyondan vahşi cinayete uzanan dev ölçekte hayata geçirenler ülkesi oldu Türkiye.
 Eline az buçuk güç geçtiğinde kendini dünyanın hâkimi sanan, temizlikçiye, garsona, bir mekânda müzisyene, kadınlara sahip olduğunu zanneden korkunç varlıklar dolanıyor etrafımızda.
Bir müzisyen, iyi bir insan, bir şarkıyı söylemeyi reddettiği için kendini her şeyin sahibi sanan adamlar tarafından vahşice katledilirken, bu cinayeti gerçekleştirenler çok sevdiği küçük kızının bu dehşeti ve yası ömrü boyunca taşıyacağını akıllarının köşesinden bile geçirmiyor.
 Artık vicdanı olan herkes, kırk kılıf içine gizlense de suçu ve suçluları görmeli, gerçek adaletin yanında olmalı.
 Sözü fazla uzatmadan yaşasaydı belki de kendisinin söylemek isteyeceği aşağıdaki dizelerle bitirmek istiyorum yazımı bugün...
 Sonbaharda ne güzelde şarkılar söylerdim kızımı alıp yarattığım sevgi çemberimizde.
Baba kız ne güzelde gitar çalar şarkı söylerdik.
Evden son günüm gibi mi çıkmalıydım yavrum vedalaşarak her gün korku içinde …!!!!
İşten çıkıp elimde bir oyuncakla sana koşabilmeliydim oysa.
İnsanları eğlendirip sanat yapıp mutlu etmekti hayallerim.
Hayallerimin peşinden koşarken.
Boğazıma dayadılar aniden…!!!
Canım acımadı ölürken.
Sevdiklerim.
Sanata sahip çıkanlar desteklediler dün gece.
Hepsini hissettim.
Kızıma iyi bakın.
Geleceğin sanatçısı olacağından kuşkum yoktur.
Bilin isterim.
Şarkıları zorla değil de,
Benim istediğim zaman okuyacağımı öğrenin istedim….!!!
 macit.soydan@gmail.com