Yıl 1994…

Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi II. sınıfa geçmiş, yaz döneminde Anadolu Ajansı stajımı da bitirmişim…

Staj puanı ilk kez bir stajerin, üstelik henüz ilk sınıfı yeni bitirmiş bir öğrencinin ‘100’ olunca; Ankara’daki bazı dergiler de benimle irtibata geçmek istiyor…

O yıllarda, cep telefonu yok tabii; ya okul kantininin 0 312 488 73 75 numaralı telefonundan ulaşacaklar bana, ya da evden…

Rahmetli Mehmet Gölhan ve Nahit Menteşe’nin desteklediği Denge Dergisi çağırıyor beni, yakın zamanda Politik İbre Dergisi ile birleşeceklermiş, bu birleşme sırasında benim haber merkezini idare etmemi istiyorlar…

‘Bir yanlışlık olmasın, henüz basın kartım yok, onu geçtim, okul dahi bitmedi daha; biri bana şaka mı yapıyor?’, ‘Hayır’ diyorlar; ‘Kalemin ve birikimin buna fazlasıyla yeter…’

14 Eylül 1994, ilk makalemi yazıyorum; en azından ‘Gazeteci’ olarak…

Ardından 1995, İzmir merkezli Ekonomik Çözüm Gazetesi ve okul bittikten sonra da Hergün ve Ortadoğu Gazeteleri…

Ortadoğu Gazetesi, MHP yanlısı bir gazete; hoş çalışanlar ve ekip aydın ama gazetenin başına ben işe başladıktan beş ay sonra; Türk Dünyası’nın duayen ismi İrfan Ülkü geçiyor…

Ankara büroda yedi kişiyiz; üç günde bir, bir eleman çıkartılıyor işten İrfan Ülkü tarafından…

Ve on birinci gün; İrfan Ülkü gazeteyi arıyor ve direkt beni istiyor; ‘Boğaç Efendi sen ne yapıyorsun orada?’, ‘Çalışıyorum efendim’, ‘Bu nasıl çalışma, sen kendinin farkında değil misin?’, ‘Tamam’ diyorum, iki dakika sonra kovulduk…

Ama hayır, ‘Senin kalemin de, dilin de makale dilinde; senden hergün Ankara Kulisi’ni istiyorum; bundan sonra köşe yazacaksın…’

Mucize gibi; birçok duayenin arasında hergün makamla yayınlanacak…

Öle de oluyor; tam iki yıl 5 ay 14 gün TBMM gündemini, Ankara gündemini yazıyorum; inanın annemin cenazesi dönüşü ve gerek yurt içi, gerek yurt dıış geziler dahil hiç aksatmadan yazıyorum…

Yıl 2009…

Birgün Gazetesi ile çalışırken; bir Bodrum gezisi sırasında Cemal Bilge ile tanışıyorum…

O da bana sitesined köşe yazmamı öneriyor…

2011’de memur olana dek yazıyorum…

Tabii ki siyaset ve ekonomi…

21 Aralık 2011’de memuriyete atanınca; ‘Siyaset’ ve ‘Eleştirel Bakış’ yapmam yasak olduğu için; sadece gönüllü olarak ‘Kültür-Sanat’, ‘Ekonomi’ ve ‘Sektörel’ bazda danışmanlık yapıyorum birçok gazete ve dergiye…

Kaan Burç Gülesenoğlu, 30 yıllık arkadaşım…

Ankara İletişim’i bitirdikten sonra; İtalya ve Kanada’da yüksek lisans yaptı ve birçok haber sitesi kurdu ve yönetti…

Biliyor ki benim bir uzmanlık alanım da; ‘Gastronomi’…

Bana, ‘Sen yazmadan on iki sene nasıl durdun?’ diyor ve otuz senenin  hatırına; ‘Bundan sonra, gastronomi yazacaksın’ diyor; emir büyük yerden dosttan…

Evet yıllar sonra yeniden okurlarımın huzurundayım…

Belki yasa gereği; siyaset yazmayacağım; ama gastronomi santalarının, yıllardır ihmâl edilen gastronomi turizminin, yiyecek-içeek kültürünün çok bilinmeyinli denklemlerini birlikte çözeceğiz…

Kaan’a söyledim; ilke ve yasa gereği hiçir ücret talep etmiyorum diye; mırın kırın etse de kabul etti…

İddia ediyorum; hakikaten lezzet dolu makaleler olacak…

O zaman şimdiden ‘Afiyetler Olsun…’