Lahmacunla ilk tanışmam; 1975 yılına denk geliyor…

Nenemin maaş günü, Eminönü İş Bankası’nın ‘Açılır-Kapanır’ kapılı Eminönü Şubesi’nden maaşını çeker çekmez; Nişantaşı’nda bulunan süper lüks ‘Kıyım’ lokantasına giderdik öğle yemeğine…

Önden ana yemek, genelde kıymetli annem hariç hepimiz döner, annem ‘İskender’; ardından da herkese birer lahmacun…

Çıtır çıtırdı ‘Kıyım’ın lahmacunu; o zamana kadar bu kültürü çok da bilmediğimiz için, bize hakikat gibi gelmişti o tad…

****

Yıllar sonra Erenköy’de taşındığımız evimizin mahallesinde; ‘Şenol’ lokantasında da lezzet fena değildi; yine çıtır çıtır…

Ortaokul ilk sınıfa başladığımda; piknik sepetli bir sokak satıcısı  tanıştırdı beni gerçek lahmacunla:

‘Lahmacun; çıtır çıtır  olmaz; çok yapılıp üst üste konur; sıcağını muhafaza edecek şekilde üstü kapatılır ve yumuşadığı için sarılarak yenilir…

Macun yumuşaklığında olur yani…

****

Bol yağlı kıyma, domates, soğan, bol sarımsak, maydanoz, domates-biber salçası karışımı, tuz ve karabiber ile sivri biber ile oluşturulan cıvık harç, az mayalı hamura sürülerek; orta hızla çevrile çevrile meşe odun fırınında pişer…

Lahmacun deyip geçmeyin; 280 dereceye ulaşmış fırında; taş çatlasın 3 dakika pişirilmelidir…

Fazlası hamuru karartır…

****

İstanbul’da son altı ayda 300’e yakın lahmacuncu kapandı, Ankara’da keza 100’e yakın…

Bir de ipini koparan usta olmuştu o da ayrı…

Oysa bu işin en iy ustaları, Gaziantep, Şanlıurfa ve Adıyaman’dan çıkar…

Bir yandan pahalılık;  bir yandan soyguncu mantıklı uygulamalarıyla esnafı bitiren yemek uygulamaları; bitirdi mesleği…

Şu anda gıda sektöründe en çok işsiz grubu; ‘Lahmacun ve Pide Ustaları’ oluşturuyor…

Zaten lezzetli bir lahmacun için bir tanesinin dahi maliyeti minimum 60 TL’ye gelince; satış fiyatının da haliyle 100 TL olma zarreti doğdu…

Bu fiyata da çoğu kimse alamayacağı için; kiim malzemeden çalmak zorunda kalıp kalitesizlikten kapandı, kim ise maddi zorluklardan…

Oysa çocukken biz, ‘Sandviç’ denen ikisi iç içe sarılmış lahmacun ile geçirirdik öğlen yemeğini; bol maydanoz ve sumaklı soğanı incecik hilal kıyıp içine koyarlardı pişim sonrası…

Yanında da küçük şişe ayranı…

Geçende e yazdım ya, kapitalizm lezzetlerimizi çaldı bizden; ağzımızın tadını, çocuksu şekerlerimizi…

Macunlarımızı…

Lahmacunlarımızı…

Sarımsak kokusundan ötürü size itici gelebilir…

Ama  onun da kolayı var:

Bir kilo sarımsak da yeseniz; bir tatlı kaşığı tane kişniş yerseniz; iki saate koku filan kalmaz…

Kimyasal tepkime neticede…

Sarımsak da yoğun kükürt var ve sarımsak sonrası ağız kokusunun sebebi de o…

Kişnişte de yoğum potasyum var…

Midede, potasyum ile kükürt bileşik yapıyor:

‘S+K=SKO2’…

Potasyum, kükürt dioksidin yapıcı özelliğini obsorbe ediyor, koku gidiyor…

Lahmacun lezzetlidir, yemekten korkmayın…

hele bir de limon sıktınız mı?

Afiyetler olsun…