Önceki akşam, İstanbul’un Ulus semtinde; İstanbul’umun en nadide, en şık, en lüks ve en güzel boğaz manzarasına sahip mekânlarından birisinde; sohbeti buram buram külütr, santa ve entellektüellik kokan beş arkadaşımla birlikte; ‘Onur Üyesi’ sıfatıyla üyesi bulunduğum İstanbul Kent Gurmeleri ve Lezzet Uzmanları Platformu’nun düzenlediği bir etkinlikte; aynı masada; salondaki toplam 124 kişiyle beraber bir yandan boğazın eşsiz görselliğini, bir yandan da mekânın yine eşsiz lezzetlerini bir kez daha deneyimleme şansını yakaladım…

Bir kez daha diye yazıyorum; zira bu mekâna çeşitli vesilelerle onlarca kez gitmiş ve aynı hazla ayrılmıştım…

Yine öyle oldu ama…

Yine buraya bir ‘Ama’ koymak zornuda ve durumundayım…

Nedenini az sonra açıklayacağım…

***************************

Dilde ırkçılığa her zaman karşı çıkmışımdır…

Her dil birbirinden etkilenmiştir, ama her dil…

Arapça’da kutsiyet de atfedilen ‘Elif’, Latence’deki ‘Alfa’nın yansımasıdır misâl…

Neyse…

Masamızda, her yemekte olduğu gibi, bize ne ikram edeceklerine dair bir ‘Mönü’ duruyordu…

Herkes gibi aldım o mönüyü ve okumaya başladım…

İlk sırada ‘Plate de Ordövr’ yazıyordu ve tabii Türkçesi de ‘Ordövr Tabağı’…

‘Ordövr’ kelimesi, ‘Hors’o de vieure’ yani ‘Ama yemek dışı, dışardaki yemek’ anlamında kullanılan bir deyim Fransızca’da…

Hani bizde ‘Atıştırmalık’ ya da ‘Kayıntı’ var ya, belki biraz da ‘Bistro’nun karşılığı ya da o ‘Bistro’nun karşılığı…

Mekânın muhteşem lezzetlerini barındıran Ordövr Tabağı önmüze geldi…

Tabakta, ‘Tam Yağlı Sert Ezine Peyniri’, ‘Bergama Tulumu’, ‘Fındıkla Çeşitlendirilmiş Erzincan Tulumu’, ‘Haydarı’, ‘Tarator’, ‘Tarama’, ‘Çerkes Tavuğu’, ‘Şakşuka’, ‘Patlıcan Salatası’, ‘Ezme’, ‘Humus’ ve ‘Söğüş Domates’ vardı…

Tabağın adı ‘Ordövr Tabağı’ ama mezelerin hepsi de ‘Anadolu Mezesi’; içinde ilaç için bir tane ‘Ala France(Fransız Usulü)’ yiyecek yok ama, adamlar dünyaya o tabağı kendi lisanlarıyla kanıksatmı ve bir güzel de yerleştirmişler…

Yien söylüyorum; ne dilde ne hiçbir ortamda ırkçılığa tamamen karşılım ama bu başka bir şey…

***************************

Lafa geldi mi, ‘‘Yok Yunanlılar’ bunu çaldı, ‘Yok Ruslar Şunu Bizden Çaldı’ der hayıflanırız ama, dünyanın her yernide ‘Anadolu’ hattâ ‘İstanbul Mezeleri’ ile sunulan tabağa çeşitli vesilelerle ve çeşitil platformlarda; ‘Dur Arkadaş Bu Tabak Bizim Kültürümüzle Bezenmiş, Buna İstanbul Mezeleri’ desek ne olur?’ deriz değil mi?

***************************

Bu biraz da, ‘Gastronomi Turizmi’nin dalıdır, tamam ama; gastronomi turizmini canlandıracağım iddiasıyla kısa süre önce kurulup, gastronomi turizmi adına hiçbir adım atmayan sivil toplum örgütlerinin bu alandaki her türlü vurdumdumazlığını bir yana bırakıp, bir şeylere sahip çıkmak gerekmiyor mu?

Bunun zamanı gelid de geçmiyor mu?

Bırakınız gastronomi turizmcileri uyusun; onlara ‘İyi iyi uykular’ ama biz gurmeler, lezzet uzmanalır bu harika mezelerimize sahip çıkmak zorunda ve durumundaız…

***************************

Bu arada, konuyu dün sabah mekân sahibi arkadaşıma da aktardım; sağolsun ciddie almış ve akşamüstü bana resmini attı; tüm mönülerdeki ‘Ordvr Tabağı’ ifadesini; ‘İstanbul Mezeleri Tabağı’ diye değiştirmiş…

Darısı tüm yıldızlı otel ve lüks mekânların başına…