Bugün Türkiye’de birçok genç, ‘Gastronomi Eğitimi’ni merak ediyor.

Şu unutulmamalıdır ki; ‘Gastronomi Eğitimi’, ilk olarak evde başlar.

Çocuk yetiştiren aileler, gerek kendi öz göz zevkleri, gerekse çocuklarının gelecekte gastronomi mesleğine eğilim göstermelerine e teşvik amacıyla; maddi olanakları çerçevesinde ne yerlerse yesinler; mutfak ve masa kültürün azami önem vermek zorundadırlar.

Zira gastronomi mesleğine eğitim göstersin göstermesin; bir çocuk evde ne görürse; ileride kuracağı hayatta da o şekilde bir kültür sergiler çevresindekilere. Ancak tabii ki gastronom her açıdan ehemmiyet arzeden bir konu. Gençlere, gastronomiyi,  gastronomi eğitimini sevdirmemiz, bu yönde teşvik etmemiz lazım. Tabii ki bu konuda da öncelikle; gastronminin; ne oludğu tam olarak kavratılmalı. Zira şu anda toplum; özellikle ekranlarda yayınlanan abuk sabuk programlarla tanışmaya başladı gastronomi kültürüyle.  Öncelikli olarak, topluma ve tabii ki gençlere; ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin; ekranlardaki abuk sabuk yarışma programlarında yarışmacı azarlayan, kaba saba hareketler sergileyerek, yarışmacı aşağılayarak, el emeği göz nuru eserlere saygısızlık ederek reyting yapmaya çalışan kişilerden ibaret olmadığını, hatta bu ‘Ekran Soytarısı’ ya da ‘Medya Maymunları’nın;  ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin temsilcileri asla olamayacağını anlatmak şart. ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin: yemek tatma ve tanıtma programlarında; ağzınadtn salya saça saça yemek yiyen, otuz iki dişini göstererek ekrana poz veren kişilerden ibaret olamayacağını, hattâ onların; ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin yüz karası olduklarını iyice belletmek lazım. Kanımca ilk ve orta eğitimden lise sonuna kadar, haftada en az bir derslik olmak üzere; ‘Seçmeli’’ ‘Gastronomi Eğitimi’ verilmeli. Bu gençlerin sadece bu mesleği seçmesine değil; gelecek hayatta öz güvenle kendilerine yetme yetisi de kazandıracaktır. Yine tabii ki; ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin kalbur üstü ve enetellektüel birikim gerektiren bir meslek olduğu da anlatılmalı gençlere. ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin, yaratıcılığın en iyi kullanılabileceği bir meslek olduğunu da bilmeleri ve öğrenmeleri lazım. ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin; insan nesli varoldukça; hiç bitmeyecek bir meslek olduğunu akıllarına yazmalılar. En azından gençliğin yüzde 45’inin; ‘Gastronomi’nin, ‘Gastronomi Uzmanlığı’nın, ‘Gurme’liğin, ‘Mutfak Sanatçılığı’nın, ‘Şef’liğin iyi-kötü ikinci bir altın bilezik olarak kollarında taşımaları lazım gelen ir alan olduğunu da yerleştirmeliyiz.  Bu konuda gastronomi sivil toplum örgütlerinin; hazırlayacakları kısa ya da orta uzun  metrajlı tanıtım filmleriyle; sektörü de anlatmaları; işin içine dahil edilebilir.

Unutulmamalıdır, gastronoi gelecektir…