Haydi ilk yazımıza, ‘O bizim, bu onların; şu kimin?’ sorularına  aranan boş yanıtlarla başlayalım…

Yıllarca; ‘Hain Yunan, bizim birçok geleneğimii; ismimizi, cismimizi,  yemeğimizi çalarak kendi malı gibi göstermye çalışıyor; patent başvurusu bile yapmışlar;  tescillemek istiyorlar’ geyiğiyle milliyetçi damarlarımızı kabartarak, toplumu galeyana getirmek istediler durdular…

Ama kardeşim, bir de tarihi gerçekler var…

Tarihi bırakın, gerçekler var…

Dil bilim filan gibi…

Anadolu toprakları öyle bereketli topraklar ki; dünyada en çok sebze-meyve yetişen üç topraktan biri…

Brezilya, Hindistan ve Anadolu; sıradan olsun, endemik olsun; en çok sebze ve meyve yetişen bölgeler; ancak Anadolu bir de çok medeniyetlilikle öne çıkar; yani on bin yıllık kültür; on bin yıllık yemek kültürü…

Haliyle; yemek isimlerinin Öz Türkçe olmasını beklemek; faşizanlık derecesinde abartı olur…

Yıllar önce, Türkiye’de köfte üzerine yapılmış ilk çalışmamı araştırırken; ‘Köfte’ kelimesinin; Sümerce’de ‘Kufette’ yani etle harmanlanmış anlamına gelen kelimeden geldiğini hayretle görmüştüm…

Bilirsiniz; ‘Karnını abur cuburla doyurma; bak yemek yiyeceksin’ derler; nedir abur; ‘Çorba’, nedir cubur; ‘Peksimet’; neceden geliyor; Ermenice’den…

Kokareç; bize mi ait?

Asla değil; zira İslami gelenekten beslenen kültürde; dışkı geçen bir yiyeceğin ‘Mübah’ sayılması yine hayâl…

‘Kokoretsi’, öz adı;  yani Yunanca; peki Yunanlılar, niye buna ‘Kokoretsi’ demiş; mısır koçanına benzediği için; Arnavutlar; mısır koçanına ‘Koukar Etzi’ diyor; ordan almışlar; e şimdi bu iism kimin?

Tüm insanlığın ama yeme kültürü; İzmirli Rumlara ait…

Bilinen birçok balık ismi de, Yunanca’dan dilimize girmiş…

‘Uskumru-Sycrumus’, ‘İstavrit-Stavridis’, ‘Çinekop-Cynekopithis’…

Mezeler keza öyle; ‘Pilaki-Pylachis’, ‘Cacık/Sasik’; ortak kültür neticede; Ege kültürü…

Amerika’nın ‘Köfte-ekmek’ ya da ‘Köfteli Sandviç’ anlamına gelen ‘Hamburger’ini her yerde yiorsun da; ‘Köfte-Ekmek’ ya da aslında hamburgerle aynı anlama gelen ‘Ekmek Arası Köfte’yi tescilledin mi?

Yok…

Patent?

Yok…

Senin, ‘Gastronomi Turizmi’ni geliştirmek iddiasıyla kurulduğu iddia edilen sivil toplum örgütlerin ne yapmış ki; buna da el atsın…

Yok yani, anlayış yok; zihniyet yok…

Size ‘’Poğaça’ nerende gelmiş’ desem; benim de kısa süre öncesine dek düştüğüm yanlışa düşerek; ‘’Bohça’dan geliyor’ dersiniz ama öyle değil; ‘Poğaça’;  İtalyanca focaccia "külde pişmiş küçük hamur işi" sözcüğünden alıntıdır.

İtalyanca sözcük Geç Latince aynı anlama gelen focacia sözcüğünden evrilmiştir.

Bu sözcük Latince focus "ocak, ateş" sözcüğünden türetilmiştir.

Ben hiçbir İtalyan basınının, fanatik İtalyan milliyetçisinin; ‘Bizim poğaça’mıza sahip çıkmışsınız; ne demek Karaköy Poğaçası?’ yazdığını duymadım; yok zaten…

‘Pide mi?’, ‘Pizza mı?’; bize göre İtalyan denizciler Anadolu’dan öğrendi; onlara göre İtalyan denizciler Anadolu’da yapıp öğretti…

Boş vaktin varsa; Anadolu’ya ait oludğu sanıan 10 bin çeşit yemeğe hikaye yazarsın; boş vaktim olsa; ‘Analı Kızlı’, ‘Ezo-Gelin’, ‘Hanım Göbeği’, ‘Söğrüme’, ‘Şıllık Tatlısı’ oturur her birine en az on hikaye uydururum…

Anadolu; canım Anadolum; dünyanın en zengin coğrafyasına sahip bir geçmişin tortusu…

Öyle bir kültürel alvyon var ki; eşi benzeri yok dünyada…

Dolayısıyla; yemek tarifi üzerinden milliyetçilik yapmaya gerek yok…

Yiyecek-İçecek üzerinden milliyetçilik yapacaksan; ‘Ben öyle bir coğrafyada yaşıyorum ki; hiç kimse karnını doyurmadna bir gün geçirmiyor’ diyebiliyorsan; bu en güzel milliyetçilik olacak…

Yoksa bir zümre ‘Avokado püresi yatağında marenelenmiş türüf mantarı eşliğinde, ekşi erik soslu dağ çilekli tartalet üstünde tane karabiber ve brokoli ile zenginleştirilmiş dana yanak’ yiyip, kanla kesim ‘Patates Ourtma’yı zor yiyorsa; milliyetçi olsan ne, hakçı olsan ne?