Kendimizi bir halt sanan biz entellektüeller; toplumun ot gibi yaşayan kesimine karşı sürekli olarak; ‘Yahu hayatında bir kere operaya, baleye, klasik müzik konserine gittin mi?’ ya da ‘Hayatında bir kez olsun bir resim sergisine gittin mi?’ sorularını yöneltiriz…

İlk soruyu tabii ki sonuna kadar savunuyorum ama, ikinci sorunun yanıtını; en azında Türkiye için, ‘Gitmeseler de çok bir şey kaybetmezler’ diye de verebiliyoruz çoğu zaman…

Niye mi?

*********

Sanat kavramı, dünyanın içi en güzel şekilde doldurulması gereken bir ulu kavram…

Herkes sanatla ilgilenebiir, ama herkes asla ama asla sanatçı olamaz…

Ama bu ülkede herkres ‘Ressam’…

En kolay olunabilecek sanatçılık ‘Ressamlık’…

Zira eline fırça alan, palet alan, boya alan, yani ipini koparan herkes ‘Ressam’…

Tıpkı ipini koparan herkesin kolaylıkla sanat galerisi açabildiği gibi…

******************

Merakım ve biraz da işim gereği, yıllardır yurt içinde ve yurt dışında çok sayıda resim sergisini takip ettim…

Haliyle, dükkândan bozma bir mekânda bu resimleri de sergileyenler de oluyor size sanat galerisi…

Hele bir de açılışlarda, sirkeden bozma plastik bardakta şarap ve masalarda da kavruk ve bayat cips ikram ettiler mi; açılış kokteyli de yapan pek bir makbul sanat galerisi oluveriyor; bu denli basit yani…

Bu denli basit…

*****************

İlkokul çocuğunun bile basitçe icra edebileceği çalakalem pardon çalafırça tablolar, ki onlar tablo filân değil; bir de hikaye yazmayı bildiniz mi; sizden iyisi Şam’da kayısı…

******************

Bugün birçork kentte, ‘Rekrasyon’ ya da ‘Sosyal Etkinlik’ başlığı altında resmi ya da özel birçok resim kursu açılıyor…

Kurstan sertifikayı aldınız ya; ‘Ressam’sınız artık…

Yani ha Da Vinci ha siz, ha Doğançay ha siz, ha Çallı ha siz, ha sevgli Bedri Baykam ha siz…

Nepiniz ressamsınız…

*********

Bu kadar kolay olmalı mı?

Olmamalı tabii ki…

Ama sanat bu kadar basite alınıyor Türkiye’de…

Elbette, insanların sanatla ilgilenmesi, bir sosyal etkinlik faaliyetinde olması güzel de; bunun  adını resamlık, sanat galericiliği koymamak lazım…

İşte geçenlerde gördük bir sanat galerisinde; eserle renk uyumuna bakılmaksızın, sebze-meyve pazarcısı tezgâhı misali yerleştirilmiş eserle, anlasanız da anlam vermek mümkün değil; ziro onların işi sanat değil; bakmışlar ki bu işte ekmek var; aç bir galeri, resim kalitesi, ressam kalitesi yok…

Amada sanat galerisi…

Bu nedenle biz sanata yeni bir akım getirdik…

Evet yıllarca tartışıldı; ‘Sanat sanat için mi?’ yoksa ‘Sanat Toplum İçinmi?’…

Biz buna yeni bir anlayış getirdik:

‘Sanat Rezil Olmak İçindir…’

Dünya Sanat Literatürüne hayırlı uğurlu olsun…