O’nu ilk duyduğumda, Hababam Sınıfı film serisinin kimbilir hangisini izliyordum…

Üç yıl önce kaybettiğim çok kıymetli Metin, ‘Bu söyleyen kim biliyor musun? Adam gibi adamdır. Bizim arkaaş gurubunda ne zaman bir sanatçı lazım olsa, ne zaman bir etkinlik olsa, ekibini toplar gelir, ayağı da hafif rahatsızdır ama, hiç umursamaz, buram buram solcudur, halkçıdır’ demişti…

Dünyada tanıyıp tanıyabileceğim en mükemmel devrimci Metin, ki teyzemin eşiydi ve inanın teyzemden de çok severdim, ne söylese doğru kabul ederdim, bu kabullenişimde de hiç yanıtmadı beni, ışıklarla uyusun…

*************************

Zaman zaman da, Etip Akbayram ile olan gençlik anılarını anlatırdı…

Mamul 68 kuşağı, Ankara’nın en hızlı solcu öğrencilerinden, içimdeki sosyalist ruhu eken  adam…

Yıllar yıllar sonra, Çırağan Sarayı’nda, o zamanın Çırağan Sarayı Basın Danışmanı Çiler İlhan’ın bir davetinde karşılaştık Edtip Akbayram ile, ayağı rahatsız olduğu için, sanatçı da olduğu için, tüm davetliler gibi gezemiyor, tabii ki protokol kısmında oturuyor…

Hem tanışmak, hem de mini bir röportaj yapmak için yanına gittim, müsaadesini sorar sormaz, ayağa kalktı ve elimi sıktı; ‘Elbette buyrun lütfen…’

(!!!!!!!!)

O yılların sanatçısı koskoca Edip Akbayram, bense neticede bir gazeteci…

Ama mütevaziliğin kişiliğe yansıması başka bir şey tabii, sonra oturduk, geçmişten, Metin’den bahsettim, hemen tanıdı, tabii bu sayede sohbetimiz de yaklaşık yarım saat sürdü, yani hem röportaj, hem sohbet…

Yine yıllar sonra bu kez Antek Art Fuadrı’nda, bir tanıdığının stantı gerisinde oturuyordu…

O zamanki yakın Nusret İlbay, ‘Bak Edtip Akbayram oturuyor, konuş istersen’ deyince, yine ayağa kalkar diye utana sıkıla selam vermekle yetinmek isterken, ‘Oooo, ne zamandrır karşılaşmıyorduk’ diyerek kendisi çağırıd beni yanına, unutmamış Metin’in yeğeni olduğumu, ve ve ve ….

Yien ayağa kalkarak karşıladı beni, yine sohbet, muhabbet…

********************

Okul arkadaşım İsmail Küçükkaya bu sabah, ‘Kimliği, kişiliği, duyuşu ve duruşuyla bir çınardı’ dedi ya Edip Akbayram için, altına imzamı atarım…

Hep dik durdu, inandığı değerlere sonuna kadar sahip çıktı, aç kaldı, yalpalamadı, aç kaldı, popüler kültürün uşağı, köpeği, kuklası, esiri olmadı…

Çocuğunun süt parası yokken bile, eğilmedi; stü borçla aldı, kapitalizmin çarklarına borçlanmadı…

Kendisi iel aynı değerlere inanan milletine ise borçlarını, türküleriyle, derlemeleriyle, şarkılarıyla fazlasıyla ödedi…

Bankalara borcu var mı bilmem, ama milletine olan borcunu ödedi..

***********************

Bu dünyadan adam gibi bir adam geçti, ‘Başın öne eğilmesin’ diyen Sabahattin Ali’nin en güzel sesi oldu kulaklarda Edip Akbayram…

Eğilmemenin, bükülmemenin son örneklerinden birisiydi…

**************************

Sosyalizm yürek ister…

Gerici, yobaz ve faşistler; sosyalizmi aşağılamak için, ‘25’inde devrimci olmayanın kalbi yoktur, 40’ında vazgeçmeyenin aklı yoktur’ diye bir aptallık geliştirmiş ya…

O işte aklı olmayanlardandı…

Vazgeçmedi davasından, hayata bakışından…

Çünkü o, ‘Bir gün bile yaşamak, yarını belirler belki’ diyenlerdendi…

Onu az da olsa tanımış olmaktan, bilmiş olmaktan çok mutlu ve gururluyum…

Işıklarla uyusun…

BOĞAÇ YÜZGÜL