"Anlamak, anlaşılmak"; "sevmek, sevilmek"; "önemsenmek, umursanmak" ikili ilişkilerin temel taşları gibidirler yani olmazsa olmazları…

Fakat günümüzde bunlardan birini bile bulabilen kendisini şanslı hissediyor…

Peki neydi bizi bu temel ihtiyaçlarımızdan vazgeçme noktasına getiren?

Ne zaman vazgeçtik bunları talep etmekten?

"Onaylanma ihtiyacınızdan vazgeçin" dedi kimi uzmanlar; buna ihtiyaç duyuyorsak ne yapmalıydık?

Onlara da hak vermek gerekiyordu elbette.

Şöyle demek istiyorlardı esasında; “Seni onaylamayan, anlamak istemeyen, desteklemeyen veya buna benzer kişilerle çevriliyse hayatın, bundan sonraki seçimlerini doğru yap ve kendi iç motivasyonunla ilerlemeyi öğren"..

Kişiler bir tercih yapmak zorunda kalıyor çoğu zaman…

Kimisi zaten konuşsa da anlaşılamayacağını düşünerek sessiz kalmayı tercih ederken; kimileri de belki anlaşılırım umuduyla çok konuşmayı…

Tercihlerimiz, tavırlarımız farklı olsa da sonuç değişmiyor; anlaşılamıyoruz…

Peki tüm bunlara rağmen sesimizi duyan var mı ?

Evet var…

Duyarlı insanlar da var; onları bulmalı ve seçimlerimizi ona göre yapmalıyız…

Bin tane arkadaş seçeceğimize birkaç sağlam dost olsun arkamda yeter demeliyiz.

Hiç bir yol dönülmez ya da çıkılamaz değildir. Hayatınızın yanlış bir istikamete girdiğini düşünüyorsanız; önce nasıl bir yaşam istediğinize karar verin ve tabelaları takip edin. Sonrasında yol da, dönemeç de size sunulacaktır.

Anlaşıldığınız bir hayat dileğiyle…

macit.soydan@gmail.com