Bugun...


MACİT SOYDAN

facebook-paylas
SARI SONBAHAR YAPRAKLARI...
Tarih: 23-10-2025 18:16:00 Güncelleme: 24-10-2025 15:43:00


 
 
Sonbahar…
 
 
 
Ne zaman başlasa, içimizde bir şey eksilir gibi olur. Belki ışığın rengi, belki havanın kokusu değişir; ama en çok kalbimizin içinde bir sessizlik büyür.
 
 
 
Sarı yapraklar düşmeye başladığında, sanki kalbimiz de biraz eksilir. Çünkü her düşen yaprak, bize bir veda hikâyesi fısıldar.
 
 
 
Sarı sonbahar yaprakları, aslında aşkın en zarif hâlidir. Sevmenin de gitmenin de aynı kalpte buluştuğu o ince çizgi…
 
 
 
Bir yaprak nasıl dalını bırakırken ağacına kırılmazsa, biz de bazen sevdiklerimizi öyle bırakırız.
 
 
 
Kırmadan, bağırmadan, sadece kabullenerek. Çünkü biliriz, bazı sevgiler kalmak için değil, güzel hatırlanmak içindir.
 
 
 
Rüzgâr esip de yapraklar havada dönerken, ben hep aynı şeyi düşünürüm: her birinin bir hikâyesi vardır.
 
 
 
Bir zamanlar yemyeşildi, rüzgârla dans etti, güneşi gördü. Sonra rengi değişti.
 
 
 
Tıpkı insanlar gibi…
 
 
 
Tıpkı bir aşkın önce coşkulu, sonra yavaş yavaş sessizliğe karışması gibi.
 
 
 
Sarı yapraklar bize ayrılığın da güzel olabileceğini öğretir. Her veda, yıkım değildir. Bazen gitmek, hem kendini hem sevdiğini korumaktır.
 
 
 
Çünkü bazı kalışlar yorar, bazı gidişler iyileştirir. Ve bazı sevgiler, sadece hatıralarda yaşamayı hak eder.
 
 
 
Bir parkta yürürken, ayağının altındaki yaprak hışırtısını duymak…
 
 
 
O ses bazen bir geçmişin yankısı gibidir. İçinde hem huzur vardır, hem biraz sızı. Ama yine de güzeldir.
 
 
 
Çünkü bilirsin, ne olursa olsun, yaşanmıştır. Ve yaşanan hiçbir şey boşuna değildir.
 
 
 
Sonbahar, duyguların en dürüst mevsimidir.
 
 
 
Maskesiz, süssüz, sade. Tıpkı gerçekten seven biri gibi. Rüzgârla savrulan her sarı yaprak, bir kalbin “ben hâlâ hissediyorum” deyişidir.
 
 
 
Ve belki de bu yüzden, ben hep sonbaharı severim.
 
 
 
Çünkü bana kaybetmenin bile zarif bir tarafı olduğunu hatırlatır. Her şey bittiğinde bile içinde güzellik kalabiliyorsa, o his zaten sevgidir.
 
 
 
Bir gün sarı yapraklar arasında yürürken aklına biri gelirse… bil ki o kişi hâlâ kalbindedir.
 
 
 
Ama gitmiş olması, sevilmediği anlamına gelmez.
 
 
 
Belki de tam tersi — bazı sevgiler, ancak uzaktan bakıldığında gerçekten anlaşılır.
 
 
 
Ve unutma…
 
 
 
Bazen bir yaprağın düşüşü bile, bir kalbin yeniden doğuşudur.
 
 
 
Nota ve Tınıyla...
 
 
 
macit.soydan@gmail.com
 


Bu yazı 5852 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YAZARLAR
ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
SON YORUMLANANLAR
HABER ARŞİVİ
GAZETEMİZ

Henüz anket oluşturulmamış.
nöbetçi eczaneler
HABER ARA
YUKARI