Yaşı 30 ve üzeri olanlar hatırlarlar sanırım; çizgi filmlerde; genellikle kötü karekteri canlandıran figürler, genellikle yemeklerde; elinin ve ağzının nereden baksanız en az beş misli büyüklüğünde sandviç yerlerdi. Üzerinde de ‘King Size’ yazardı, yain ‘Kral Boyu’…

Yine, hatırlayınız Türk filmlerini; özellikle de tarihi film diye çekilenleri; ‘Kötü Adam’; neredeyse dana budunu salyalarını saça saça ısırır; ağzını koluna siler, ısırmayı sürdürürdü…

1980li yıllarda hayatımıza çok uluslu hamburger firmaları girince, ‘Big’ ve ‘King’ çeşitleriyle tanıştık, açık konuşalım hepimiz de heves ettik, sandık ki şu ‘Big’ ya da ‘King’ boylar; o filmlerdeki gibiydi…

Ama hayır, normal boyuttan bir tık büyükçeydiler o kadar…

Çok yiyebilirsin, o ayrı bir konu; ama çok yemek başka; abartılı boyut başka…

Şimdi şu son günlerde, video paylaşım sitelerinde, bir büyük ekmeği yarıp, sandviç hazırlayanları izliyoruz ibretle…

Tabii bu hayvani boyutta hazırlanmış(Hayvan bile ısırabildiği kadarını yer) sandviçi alıp,s döke saça ısırıp yiyenleri de…

Bir kere sandviç kültürüne aykırı…

Onlarda sandviç ise, bizde de ekemk arasıdır bu kültür; ya çeyrektir usûl, ya yarım; içine de aldığı kadar değil, hakkı kadar konulur; zira patlar, taşar…

Sandviç ies adı üstünde, çeyrek ekmekte biraz daha büyük en fazlası, arasına malzeme korsun; artık neli seviyorsan yersin…

Çocukluğumuzun efsane ‘İstanbul Kumrusu’, o sert peynirli, domatesli ve sivri biberli sandviç…

Ya da ‘İzmir Kumrusu’; daha bol şarküteri malzemeli ama yine usûlünce…

Kültürümüzün, geleneğimizin neresinde, ‘Öküz’ gibi yemek yeme alışkanlığı var, tabii ki yok…

Kültürümüzün, geleneğimizin neresinde, ‘Öküz’ boyutunda bir yemek yeme var; yok arkadaş…

En zengimimiz bile, çeyrek ekmek arası ya da  yarım ekmek arası köfte  ile, döner ile büyüdük; öyle bir somun ekmek arası bir külütr yok bizde…

Hele hele içine yarım kilo malzeme koyulan bir sandviç kültürü, ekemk arası kültürü yok…

Gastronomi Kültürü’ diye bir kavram vardır toplumlar için…

Diyeceksiniz ki; ‘Ekranlarda 32 dişini göstererek yemek ya da mekân tanıtan ve ağzından tükürük saça saça yemek yiyen çakma gurmeleri görmüyor musun?’; kötü örnek emsâl teşkil etmez ki onları da defalarca yazdım…

Ama bu göstere göstere hayvanca yemek yeme alışkanlığı yerleştirmeye çalışmaktır; yazıktır, topulm açısında yazıktır, ayıptır…

Bu toplum her açıdan olduğu gibi şu gastronomi kültürü açısında da ahlâki ayarlara geri dönmelidir…

Gastronomigni gelişmesi ayrı bir konu, hayvanca yemek yemeye teşvik ayrı bir konu…

Bu söztde sandviççilerin yaptığı bir kültür değil; kültürsüzlüktür; ha doymadın mı üç tane yarım ekmek arası ye; ama bir ekemk arası sandviç olmaz…

Kültürsüzlüğün kültüür olmaz…

Yeri gelmişken, ‘Sandviç’ kelimesi ile ‘Ekemk Arası’ kelimesinin doğuşu ve kökeni ile ilgili araştıramdan da bahsedeyim size…

Yazdıklarım daha da anlamlanacaktır…

IV. Sandwich Kontu John Montagu, kumar düşkün bir  yönetici ve ziyaretçilerin tamamı ile kumar oynar; hatta masaadn kalkmamak için de, yemek yemek için yumuşak bir ekemk arasına malzeme koydurur avanesine…

İkramı da sever; yiyenler de bu yiyecekleri, döndükleri yerde, ‘Sandviç Usulü’ diye tekerrür ettirirler; 20. Yüzyıl başında da önce ‘Sandviç Adası Yemeği’ diye satılır sonra ies sandviç olur…

‘Ekmek Arası’ ise; işinin başından kalkamayanlar için, iş başında yenilen bir seçenektir; benzerilk var sanki…

Ama hiçbir kültürde; devasa boyuttan söz edilmez…

Biz bu hayvanca alışkanlığı yeni yeni türettik, yarattık…

Ama hayırlı ve uğurlu olmasın!!!

Zira kültürsüzlüğün hayrı da olmaz; uğuru da…